Σήμερον ἡ ἱερὰ καὶ μεγαλόφωνος τῶν Ὀρθοδόξων πανήγυρις ἀγάλλεται.
γαπητοί εν Χριστώ αδελφοί, ευλογημένοι Χριστιανοί εορτή μεγάλη σήμερα, αγαπητοί μου, για όλους τους ορθοδόξους λαούς. Ιδιαιτέρως την εορτάζει ή Ελλάς, χώρα ναυτική. Οι ναυτικοί μας, όπου και να πλέουν, είτε στον Ατλαντικό είτε στον Ειρηνικό ωκεανό, την τιμούν χαρμοσύνως. Σήμερα αγιάζονται τα νερά και οι θάλασσες με τον Τίμιο Σταυρό.
Η εορτή των Φώτων είναι το τέλος μιας εκκλησιαστικής περιόδου που ονομάζεται Δωδεκαήμερο. Τελειώνει σήμερα το Δωδεκαήμερο, που άρχισε με τη γέννηση του Χριστού. Να μιλήσουμε για την εορτή των Φώτων; Μικρή ή διάνοιά μας, ασθενής ή γλώσσα μας, και το μυστήριο που αποκαλύπτεται σήμερα με τη βάπτιση του Κυρίου απέραντο όπως ο ωκεανός. Μάλλον πρέπει να σιωπήσουμε. Άλλα για να μη μείνη ο άμβωνας άφωνος τέτοια μέρα, τολμώ, επικαλούμενος τη χάρη του Αγίου Πνεύματος, κάτι να πω.
Η σημερινή ημέρα, είναι η εορτή της Βαπτίσεως του Χριστού, τα άγια Θεοφάνεια. Είναι όμως και για μας, ανάμνηση του βαπτίσματός μας. Γι αυτό ψάλλομε τον γλυκύτατο ύμνο: Ὅσοι εἰς Χριστόν ἐβαπτίσθητε, Χριστόν ἐνεδύσασθε. Ἀλληλούϊα.
Και ονομάζομε την εορτή αυτή ΦΩΤΑ. Φως του κόσμου ο Χριστός. Έρχεται μέσα μας με την πίστη· και με το βάπτισμα. Η μόνη Αλήθεια είναι ο Χριστός. Με αφορμή την γιορτή ας δούμε με λίγα λόγια: Τι είναι το βάπτισμα· και πιο πριν, Τι είναι το νερό του βαπτίσματος;
Ο Μεγάλος αγιασμός, που τελούμε σήμερα. Η δράση του Κυρίου μας, το έργο Του για την σωτηρία μας, αρχίζει με το βάπτισμά Του. Βαφτίστηκε· μπήκε ολόκληρος στον Ιορδάνη για μας. Και εμείς το πανηγυρίζουμε, ότι δια της καταδύσεως του Χριστού στον Ιορδάνη, η προς Θεόν ημών άνοδος γίνεται! «Σήμερον τὰ ἄνω τοῖς κάτω συνεορτάηει, καὶ τὰ κάτω τοῖς ἄνω συνομιλεῖ».
Εκείνος κάτω. Για μας. Στα νερά του Ιορδάνη! Και εμείς άνω. Χάρις σε εκείνον. Στον θρόνο του Κυρίου. Με την χάρη Του και με το έλεός Του. Χάρις σ’αυτόν. Εκείνος, κάτω· στην ταπείνωση και με ταπείνωση. Σαν τάχα ένοχος και αμαρτωλός.
Και εμείς; Άνω! Χάρις στο ότι Εκείνος εταπεινώθη· και επήρε την δική μας πτωχεία. Πήρε την μορφή δούλου. Μας έδωκε τον πλούτο Του· πλούτο χάρης και ελέους και δόξας. Και μας ανέβασε στον "θρόνο Του"· στα δεξιά του Πατέρα Του και Πατέρα μας. Μας έδωκε την δυνατότητα, με το βάπτισμά μας στο Όνομά Του, να γίνουμε τέκνα του Θεού. Όσοι Τον δεχτήκαμε. Όσοι Τον πιστεύουμε Υιό Θεού, και σωτήρα του κόσμου.
Αν θα γίνομε παιδιά Του, η όχι! Αν θα μας δεχθεί σαν παιδιά Του, η όχι εξαρτάται από μας. Από την απόφασή μας. Η πράξη όμως υιοθεσίας μας, συντελείται με το βάπτισμά μας! Με το βάπτισμά μας, λοιπόν η πράξη υιοθεσίας συνετελέσθη, έγινε. Το κάθε παιδί βαπτίζεται σήμερα νήπιο. Δηλαδή, σε ηλικία, που δεν έχει επίγνωση· δεν έχει πίστη.
Η Εκκλησία ζητεί, από γονείς και ανάδοχο, ανάληψη ευθύνης για καθοδήγηση του παιδιού στην πίστη στον Χριστό. Για να επικυρωθεί το βάπτισμά του. Για να μη καταντήσει ανενεργό. Γιατί αλλοίμονο, αν μια ανενεργός κατάσταση, του μείνει σαν παντοτινή έκφραση του εαυτού του! Αν η απιστία, του γίνει ταυτότητά του! Κατάσταση, χωρίς πίστη, χωρίς χάρη, χωρίς έλεος, χωρίς ελπίδα σωτηρίας! Κατάσταση θλιβερή.
Όμως ο Χριστός είναι εύσπλαγχνος. Σε ένα τροπάριο λέμε: Ζωήν ἦλθες παρασχεῖν· καί οὐ θάνατον. Κύριε, ζωή ήλθες να μας δώσεις. Όχι θάνατο. Και επειδή εμείς είμαστε αφελείς και απερίσκεπτοι, ο Χριστός κάθε χρόνο μας το δείχνει με τρόπο δυναμικό· αδιάψευστο. Και μας το θυμίζει. Κάθε χρόνο την ημέρα αυτή κάνουμε τον μεγάλο αγιασμό. Βαφτίζομε στο νερό, αντί για τον Χριστό, τον Σταυρό Του. Και Τον παρακαλούμε, με την δύναμή Του, να αγιάσει το νερό του αγιασμού.
Και το αγιάζει. Και γίνεται άφθαρτο. Δεν αλλοιώνεται. Δεν χαλάει. Μας δείχνει με την αμυδρή αυτή λάμψη Του, τι σχέση έχει ο αγιασμός, με το βάπτισμα του Κυρίου και με το δικό μας. Όταν αυτό το καταλαβαίνουμε σωστά, ανεβαίνουμε στον Χριστό, στον θρόνο Του, στο χάρισμα της υιοθεσίας. Και γινόμαστε υιοί του Θεού.
Ζούμε την πίστη. Και συνειδητοποιούμε, την σημασία και την αξία του βαπτίσματος μας. Και το χρέος μας. Ὅσοι εἰς Χριστόν ἐβαπτίσθητε, Χριστόν ἐνεδύσασθε. Ἀλληλούϊα. Και αλληλούϊα σημαίνει: Δοξάζετε τον Κύριο!
Ας φροντίζωμε λοιπόν, να μεγαλύνεται ο Χριστός. Με ολόκληρο το είναι μας. Με το σώμα μας. Με το στόμα μας. Με την καρδιά μας. Με το νου μας. Αξίζει να δοξάζουμε τον Χριστό· για τα τόσα, που μας δίνει· και για όλα, όσα μας ετοιμάζει στην αιώνια βασιλεία Του. Αμήν
