+ Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Σ

ΕΛΕῼ ΘΕΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ – 

ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ

ΠΑΝΤΙ Τῼ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

ΧΑΡΙΝ, ΕΛΕΟΣ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗΝ 

ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΕΝ ΒΗΘΛΕΕΜ ΓΕΝΝΗΘΕΝΤΟΣ ΣΩΤΗΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ

Τιμιώτατοι ἀδελφοί Ἱεράρχαι καί προσφιλέστατα τέκνα ἐν Κυρίῳ,

Ἀξιωθέντες καί πάλιν νά φθάσωμεν τήν μεγάλην ἑορτήν τῆς κατά σάρκα Γεννήσεως τοῦ Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ, δοξολογοῦμεν τήν «ἄφραστον καί ἀκατάληπτον συγκατάβασιν» Αὐτοῦ, τοῦ Σωτῆρος τοῦ γένους τῶν ἀνθρώπων καί Λυτρωτοῦ ἁπάσης τῆς κτίσεως ἐκ τῆς φθορᾶς, ἀναβοῶντες μετά τῶν Ἀγγέλων «Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ καί ἐπί γῆς εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία»[1]. 

Ὁ Χριστός ἀπεκαλύφθη ὡς «Ἐμμανουήλ»[2], ὡς «Θεός μεθ᾿ ἡμῶν» καί «ὑπέρ ἡμῶν», ὡς Θεός πλησίον ἑνός ἑκάστου ἐξ ἡμῶν, ὡς «καί ἡμῶν αὐτῶν συγγενέ-στερος»[3]. Ὁ «ὁμοούσιος» τῷ Θεῷ Πατρί προαιώνιος Λόγος, καθώς ἐδογμάτισεν ἡ ἐν Νικαίᾳ Α’ Οἰκουμενική Σύνοδος, ἡ 1700ή ἐπέτειος ἀπό τῆς συγκλήσεως τῆς ὁποίας ἐτιμήθη πρεπόντως ὑπό τοῦ χριστιανικοῦ κόσμου κατά τό παριππεῦον ἔτος, «ὁμοιοῦται τῷ ἰδίῳ ποιήματι», σαρκωθείς ἐκ Πνεύματος Ἁγίου καί Μαρίας τῆς Παρθένου, «ἵνα τούς ἀνθρώπους θεούς ἀποδείξῃ». 

Τό Ἀπολυτίκιον τῶν Χριστουγέννων διακηρύσσει ὅτι ἡ Γέννησις τοῦ Χριστοῦ «ἀνέτειλε τῷ κόσμῳ τό φῶς τό τῆς γνώσεως», ἀπεκάλυψε τό «ὑπερβατικόν καί καθολικόν νόημα» τῆς ζωῆς καί τῆς ἱστορίας, τήν ἀλήθειαν, ὅτι μόνον ἡ χριστιανική πίστις δύναται νά ἱκανοποιήσῃ πλήρως τάς βαθυτέρας ἀναζητήσεις τοῦ νοός καί τήν δίψαν τῆς καρδίας, ὅτι «οὐκ ἔστιν ἐν ἄλλῳ οὐδενί ἡ σωτηρία» [4] εἰ μή ἐν Χριστῷ. Ἔκτοτε, «ἡ γνῶσις», ἥτις «φυσιοῖ»[5], κρίνεται ἐκ τοῦ Κυριακοῦ «Γνώσεσθε τήν ἀλήθειαν καί ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς»[6]. 

Τό ὑπέρλογον γεγονός τῆς Ἐνσαρκώσεως βιοῦται καί ἐπαναλαμβάνεται πνευματικῶς εἰς τήν ζωήν τῶν πιστῶν, τῶν ἀγαπώντων τήν ἐπιφάνειαν τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ. Ὅπως γράφει ὁ Ἅγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής, «Ὁ  τοῦ Θεοῦ Λόγος ἐφάπαξ κατά σάρκα γεννηθείς, ἀεί γεννᾶται θέλων κατά πνεῦμα διά φιλανθρωπίαν τοῖς θέλουσι». Ἐν τῇ ἐννοίᾳ ταύτῃ, ὁ ἑορτασμός τῶν Χριστουγέννων, τῆς Σαρκώσεως τοῦ Θεοῦ καί τῆς κατά χάριν θεώσεως τοῦ ἀνθρώπου, δέν μᾶς στρέφει πρός ἕν γεγονός τοῦ παρελθόντος, ἀλλά μᾶς κατευθύνει πρός τήν «μέλλουσαν πόλιν»[8], πρός τήν αἰωνίαν Βασιλείαν τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. 

Πρός

Τόν Ἱερό Κλῆρο, τίς Μοναχικές Ἀδελφότητες καί τόν εὐσεβῆ λαό τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Κρήτης.

«Ὅτε ἡ χρηστότης καὶ ἡ φιλανθρωπία ἐπεφάνη τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν θεοῦ, ...κατὰ τὸν Αὐτοῦ ἔλεον ἔσωσεν ἡμᾶς διὰ λουτροῦ παλιγγενεσίας καὶ ἀνακαινώσεως Πνεύματος Ἁγίου, οὗ ἐξέχεεν ἐφ᾽ ἡμᾶς πλουσίως διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν, ἵνα δικαιωθέντες τῇ Ἐκείνου χάριτι κληρονόμοι γενώμεθα κατ᾽ ἐλπίδα ζωῆς αἰωνίου». (Τίτ. 3, 4-7).

Αὐτό ἔγραφε στην Ἐπιστολή του ὁ Ἀπόστολος τῶν Ἐθνῶν Παῦλος στόν ἀγαπημένο μαθητή καί συνοδοιπόρο του, τόν Πρωτεπίσκοπο τῆς Ἐκκλησίας Κρήτης Τίτο. «Ὅταν ἐμφανίσθηκε ή χρηστότης καὶ ἡ φιλανθρωπία τοῦ Σωτῆρος μας θεοῦ, μᾶς ἔσωσε, ... σύμφωνα μὲ τὸ δικό Του ἔλεος, διὰ τοῦ λουτροῦ τῆς ἀναγεννήσεως καὶ τῆς ἀνακαινίσεως ὑπὸ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τὸ ὁποῖον ἐξέχεε σ' ἐμᾶς πλούσια, διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Σωτῆρός μας, ὥστε, δικαιωμένοι μὲ τὴν Χάριν ἐκείνου νὰ γίνωμε, σύμφωνα μὲ τὴν ἐλπίδα μας, κληρονόμοι τῆς αἰωνίου ζωῆς». Ἑξήντα χρόνια ἀπό τήν ἐπανακομιδή τῆς Τιμίας Κάρας τοῦ Ἀποστόλου μας στόν τόπο μας συμπληρώνονται κατά τό προσεχές ἔτος καί γι' αὐτό κρίναμε σκόπιμο να προτάξομε στην Χριστουγεννιάτικη Ἐγκύκλιό μας τούς παραπάνω στίχους, πού συμπυκνώνουν σε λίγες λέξεις τό νόημα τῆς Ἑορτῆς.

Χριστούγεννα καί πάλι σήμερα, ἀγαπητά μου παιδιά, στήν Ἁγία μας Εκκλησία, στό θεοδέγμον Σπήλαιό Tης, ἀλλά καί στίς καρδιές ὅλων ἐμᾶς, πού ἐντός Της ζοῦμε τό θαῦμα τῆς θείας Ἐνανθρωπήσεως, τή δυνατότητα καί τή χαρμόσυνη ἐλπίδα νά γίνομε κληρονόμοι τῆς αἰώνιας ζωῆς.

«Χριστός γεννᾶται» καί ἀνατέλλει γιά τόν κόσμο «τό φῶς τό τῆς γνώσεως». «Ὁ Χριστός, ὁ θεός», ὅπως γράφει ὁ Ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς σέ λόγο του γιά τά Χριστούγεννα «γεννήθηκε στή γῆ ὡς ἄνθρωπος. Γιά νά μᾶς ἐξηγήσει μέ τή Γέννησή Του τή γέννησή μας. Ὁ 1 θεός ἔγινε ἄνθρωπος, γιά νά γίνει ὁ ἄνθρωπος θεός. Ἀπό τή Γέννηση τοῦ Σωτήρα Χριστοῦ στή γῆ, ὅλο τό πλήρωμα τῆς θεότητας, ὅλος ὁ θεός βρίσκεται σωματικά παρών στόν δικό μας ἀνθρώπινο κόσμο, γιά νά γεμίσομε ἐμεῖς μέ αὐτό τό πλήρωμα τῆς θεότητας καί μέ αὐτόν τόν τρόπο νά πραγματοποιήσομε τόν σκοπὸ πού ὁἼδιος ὁ θεός ἔθεσε γιά τό ἀνθρώπινο εἶναι μας, γιά τήν ἀνθρώπινη ζωή μας, γιά τήν ἀνθρώπινη ὕπαρξή μας». Ὁ Χριστός μέ τήν ἐνανθρώπησή Του ἔδωσε στόν ἄνθρωπο τήν ἐπιλογή νά ἐπιστρέψει καί πάλι στήν πατρική οἰκία τοῦ θεοῦ Πατρός, ἀπό ὅπου ἔφυγε μέ ὑπαιτιότητά του καί κατέληξε στήν ἀνελέητη μοναξιά καί ὀρφάνεια του.

Αὐτό λοιπόν πού γιορτάζομε, μᾶς δίδει ἐλπίδα καί δύναμη, γιά νά συνεχίζομε τόν καθημερινό μας ἀγώνα, διά τοῦ ὁποίου περνᾶμε ἀπό τόν φθαρτό καί περιορισμένο χρόνο στήν αἰωνιότητα. Ἡ σάρκωση τοῦ Χριστοῦ δίνει ἀξία στόν χρόνο καί ὑπογραμμίζει, ὅτι τώρα πλέον εἶναι καιρός, κατά τόν ὁποῖο ὁ ἄνθρωπος ἑτοιμάξεται γιά τήν αἰωνιότητα, καί μάλιστα, ἀρχίζει να τήν χαίρεται ἀπό τό παρόν, νά τήν προγεύεται ἀπό αὐτήν τή ζωή.

Ἔγραφε ὁ Φώτης Κόντογλου στό ἔργο του «Ἡ Γέννησις, τό Μέγα Μυστήριον» ὅτι εἶναι «...ὁλότελα ἀκατανόητο γιά τό πνεῦμα μας τό ὅτι κατέβηκε ὁ θεός ἀνάμεσά μας σάν ἄνθρωπος συνηθισμένος καί μάλιστα σάν φτωχότερος ἀπό τούς φτωχούς. Αὐτή τή μακροθυμία μονάχα ἅγιες ψυχές εἶναι σε θέση νά τή νοιώσουνε ἀληθινά καί νά κλάψουνε ἀπό κατάνυξη». Ἀκατανόητο ἀλλά ὅμως ἀληθινό πώς ὁ θεός ἔγινε ἄνθρωπος γιά νά κάνει τόν ἄνθρωπο θεό. Πιστεύομε καί ὁμολογοῦμε, πώς ὁ Χριστός μας «δι' ἡμᾶς τοὺς ἀνθρώπους καὶ διὰ τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν» προσέλαβε τή φύση μας. Καί ἑορτάζοντας «ἀεί Χριστούγεννα» μέσα στήν Ἐκκλησία μαθαίνομε, ὅτι ἡ Γέννηση τοῦ Κυρίου μας, μᾶς δίνει τήν εὐκαιρία νά ἐργασθοῦμε ὅλοι μαζί καί καθένας προσωπικά, μέ τά ἰδιαίτερα χαρακτηριστικά καί χαρίσματά του, ἀλλά καί μέ ὅσες δυνάμεις ἤ ἀδυναμίες διαθέτομε.

Γιά κάθε πιστό λοιπόν ὁ Χριστός ἔρχεται στό παρόν τοῦ κόσμου, ἀνάμεσά μας, γιά νά δώσει τή λύση στά δυσεπίλυτα προβλήματα τῆς κοινωνίας μας. Καί ζητᾶ νά Τοῦ προσφέρομε τήν ἐμπιστοσύνη μας, ὑπερβαίνοντας τούς σκοπέλους, τά ἐμπόδια καί τίς δυσκολίες, τά λάθη καί τά πάθη μας, πού ἐμποδίζουν τόν καθένα ἀπό ἐμᾶς νά Τόν βρεῖ καί νά Τόν πιστεύσει μέ ὅλο του τό εἶναι.

Μᾶς ζητᾶ νά προασπίζουμε τίς ἀξίες τῆς δικαιοσύνης, τῆς συμφιλίωσης, τῆς ἑνότητας, τῆς ἐλευθερίας, τοῦ ἀλληλοσεβασμοῦ καί τῆς ὁμόνοιας, νά σεβόμαστε τό θεῖο δικαίωμα κάθε ἀνθρώπου στή ζωή, ἀκυρώνοντας στην πράξη τήν πολυθεῖα τῶν σύγχρονων εἰδώλων, τά ἐλλειμματικά κοσμοείδωλα καί αὐτείδωλα, τά μίση καί τήν ἐχθρότητα πού ταλαιπωροῦν τό ἦθος καί τόν πολιτισμό μας. Νά ἐργαζόμαστε γιά τό «ἐπί γῆς εἰρήνη», τήν πανανθρώπινη ἀξία τῆς εἰρήνης στόν ἀνειρήνευτο κόσμο μας, ὅλοι ἐμεῖς πού ταλανιζόμαστε ἀπό ἐσωτερικές μάχες καί ἔξωθεν πολέμους, ἀπό ταραχές τοῦ ἑαυτοῦ μας καί τῶν ἄλλων, ξεκινώντας ἀπό τήν αὐτοκριτική μας.

Ἀγαπητά μου παιδιά καί ἀδέλφια τοῦ Ἐνανθρωπήσαντος δι' ἡμᾶς Χριστοῦ,

Ἡ Ἁγία Ἐορτὴ τῶν Χριστουγέννων προσκαλεῖ γιά ἄλλη μία φορά ὅλους ἐμᾶς νά ἀποδεχθοῦμε μέ πόθο καί χαρά τήν παρουσία τοῦ θεοῦ στή ζωή μας καί νά βιώσομε στά βάθη τῆς ὑπάρξεώς μας τήν ἀνερμήνευτη ἀγάπη Του. Ἄς πάρομε αὐτό τό μήνυμα τῆς Ἑορτῆς καί ἄς ἀντιπροσφέρομε στήν εὐεργεσία Του, ἁπλά καί ταπεινά, τήν ὁλόθερμη εὐγνωμοσύνη μας, τήν ὁλοκάρδια μετάνοιά μας καί τήν ἀποδοχή τῆς σωστικῆς Του κλήσεως.

Σᾶς εὔχομαι, νά διέλθετε τό Ἅγιο Δωδεκαήμερο μέ πνευματική εὐφροσύνη καί προσεύχομαι νά πρυτανεύσει ἡ χαρά καί ἡ εἰρήνη τῶν Χριστουγέννων στίς καρδιές μας, γιά νά χαιρόμαστε αἰώνια καί πραγματικά, καί στόν κόσμο ὁλόκληρο, γιά νά εἰρηνεύσει ἐπιτέλους.

Μέ πατρική ἀγάπη Σᾶς ἀσπάζομαι ἑόρτια καί παρακαλῶ τόν Ἐνανθρωπήσαντα Κύριο να Cᾶς χαρίζει ἔτη πολλά, εὐφρόσυνα καί εὐλογημένα.

Ο Αρχιεπίσκοπος

Ο Κρήτης Ευγένιος

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

ΙΕΡΑ ΕΠΑΡΧΙΑΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΡΗΤΗΣ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ

Ἡ Ἱερά Ἐπαρχιακή Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας Κρήτης συνῆλθε σήμερα, 9 Δεκεμβρίου 2025, σέ Σύσκεψη, στήν ἕδρα Της, στό Ἡράκλειο, μέ τήν παρουσία ὅλων τῶν Μελῶν Αὐτῆς, προκειμένου νά συζητηθεῖ τό θέμα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Λάμπης, Συβρίτου καί Σφακίων.

Κατά τήν ἔναρξη τῶν ἐργασιῶν Αὐτῆς, ὁ Σεβ. Μητροπολίτης κ. Εἰρηναῖος ὑπέβαλε τήν παραίτησή του.

Κατόπιν τούτων ὁμόφωνα ἀποφασίσθηκε νά μεταβεῖ στό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο Συνοδική Ἀντιπροσωπεία, ἀποτελούμενη ἀπό τόν Σεβ. Ἀρχιεπίσκοπο Κρήτης κ. Εὐγένιο, Πρόεδρο τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, τόν Σεβ. Μητροπολίτη Ἱεραπύτνης καί Σητείας κ. Κύριλλο καί τόν κ. Δημήτριο Μηλαθιανάκη, Ἄρχοντα Πρωτέκδικο τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, γιά νά συναντηθεῖ μέ τήν Αὐτοῦ Θειοτάτη Παναγιότητα τόν Οἰκουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαῖο.

Ἀπό τήν Ἱερά Ἐπαρχιακή Σύνοδο τῆς Ἐκκλησίας Κρήτης.

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ
ΙΕΡΑ ΕΠΑΡΧΙΑΚΗ ΣYΝΟΔΟΣ THΣ EKKΛНΣIAΣ KPHTHΣ

Ἀριθμ. Πρωτ. 842                                                                                                                                                                           Ἡράκλειο, 5 Νοεμβρίου 2025

ΕΚΚΛΗΣΗ

Ἡ Ἱερά Ἐπαρχιακή Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας Κρήτης ἐκφράζει τή θλίψη Της καί διερωτᾶται, ἐν μέσῳ ἑνός κοινωνικοῦ περιβάλλοντος βιαιοτήτων καί ἐκδηλώσεων ἐπιθετικότητας καί μίσους, ποῦ ὁδηγούμαστε; Ποιός εἶναι ὁ λόγος τῆς παρουσίας μιᾶς τέτοιας καταστάσεως στή Μεγαλόνησο, πού διακρίνεται γιά τή λεβεντιά καί τό ἦθος, τήν ἐντιμότητα καί τήν ἐργατικότητα, τήν τιμιότητα καί τό φιλότιμο τῶν ἀνθρώπων της;

Αὐτό πού βλέπουμε σήμερα δέν εἶναι ἡ Κρήτη τῶν αἰώνων, δέν εἶναι ἡ Κρήτη πού μᾶς ἀξίζει. Μοιραζόμαστε μαζί μέ ὅλους, τόν προβληματισμό καί τήν ἀγωνία μας καί σᾶς προσκαλοῦμε σέ μιά συνετή καί ὑπεύθυνη ἀντιμετώπιση τῶν προβλημάτων τῆς ἐγκληματικότητας καί τῆς ὠμῆς βίας στό νησί μας.

Ἡ Τοπική Ἐκκλησία καλεῖ σέ εἰρήνη καί καταλλαγή καί ἀπευθύνει παράκληση ἀναθεώρησης στάσης, ἐπιλογῶν καί ἀξιολόγησης τῶν πραγμάτων σύμφωνα μέ τήν ὀρθόδοξη Πίστη καί Παράδοση, ἀντί νά ὁδηγούμαστε σέ βίαιες καί ἐγκληματικές ἐνέργειες, πού καλλιεργοῦν ἕνα κλίμα, τό ὁποῖο προκαλεῖ μεγαλύτερα οἰκογενειακά καί κοινωνικά προβλήματα.

Σᾶς προτρέπουμε νά προσευχηθοῦμε ὅλοι μαζί γιά νά ἐπικρατήσει στήν καρδιά, τή ζωή καί τήν κοινωνία μας ἡ εἰρήνη καί ἡ σύνεση, μέ τίς πρεσβεῖες τῶν Ἁγίων τῆς Κρήτης καί τοῦ σήμερα ἑορταζομένου Ἁγίου Νεκταρίου, γιά τήν πνευματική μας προκοπή καί πρόοδο.

Μέ τίς σκέψεις αὐτές, οἱ ὁποῖες ἀποτελοῦν τήν ἔκφραση τῆς ποιμαντικῆς μας εὐθύνης, καλοῦμε ὅλους σέ συμπόρευση καί ἑνότητα, αὐτοκριτική, αὐτοσυγκράτηση καί μετάνοια, σᾶς εὐλογοῦμε πατρικά καί σᾶς εὐχόμαστε νά πορεύεσθε στόν ἀγῶνα τῆς ζωῆς, εἰρηνικά, μέ ὑπομονή καί ἀκράδαντη πίστη στόν Τριαδικό Θεό μας.

 Ἀπό τήν Ἱερά Ἐπαρχιακή Σύνοδο τῆς Ἐκκλησίας Κρήτης

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

ΙΕΡΑ ΕΠΑΡΧΙΑΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ 

ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΡΗΤΗΣ 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ

Ἡ Ἱερά Ἐπαρχιακή Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας Κρήτης συνῆλθε σήμερα, 31 Ὀκτωβρίου 2025, σέ Συνεδρία, στήν ἕδρα Της, στό Ἡράκλειο, καί ἀσχολήθηκε μέ τά θέματα τῆς ἡμερήσιας διάταξης.

Ἡ Ἱερά Σύνοδος ἀναφορικά μέ τό θέμα τῆς πληρώσεως τῆς χηρευούσης Ἱερᾶς Μητροπόλεως Κυδωνίας καί Ἀποκορώνου, γιά πνευματικούς λόγους καί γιά τό καλό τῆς Ἐκκλησίας, δέν προέβη στήν παροῦσα Συνεδρία σέ ἐκλογή νέου Μητροπολίτου.

 Ἐπισημαίνεται καί διευκρινίζεται, ὅτι οἱ ἐργασίες τῆς Ἱερᾶς Συνόδου διεξήχθησαν ἐν πλήρει συνθέσει καί οὐδεμία ἔννομη καί ὁποιαδήποτε ἄλλη ἐπιρροή ἄσκησε στή λήψη τῶν Ἀποφάσεών Της τό ἤδη δημοσιευθέν, σέ ἠλεκτρονικά Μέσα Γενικῆς Ἐνημερώσεως, γεγονός τῆς ἐπιδόσεως σήμερα σ' Αὐτήν ἐξωδίκου ἐγγράφου κληρικοῦ.

Ἀπό τήν Ἱερά Ἐπαρχιακή Σύνοδο τῆς Ἐκκλησίας Κρήτης.

Ἡ Ἱερά Ἐπαρχιακή Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας Κρήτης, συνελθοῦσα σέ Συνοδική Σύσκεψη, στήν ἕδρα Της, στό Ἡράκλειο, τή Δευτέρα 15 Σεπτεμβρίου 2025, πληροφορεῖται μέ ὀδύνη ὅσα ἔρχονται στό φῶς τῆς δημοσιότητας, τό τελευταῖο χρονικό διάστημα, σχετικά μέ τίς διάφορες ἐγκληματικές συμπεριφορές καί παράνομες πράξεις, πού ἀφοροῦν στήν Τοπική μας Ἐκκλησία, γιά τά ὁποῖα, ὡς γνωστόν, ἐπιλαμβάνονται ἤδη οἱ ἁρμόδιες ὑπηρεσίες τοῦ Κράτους.

Ἡ Ἱερά Σύνοδος ὑπενθυμίζει πρός ὅλες τίς κατευθύνσεις ἀπόσπασμα ἀπό τό μέ ἡμερομηνία, 28 Νοεμβρίου 2023, Ἀνακοινωθέν Της, στό ὁποῖο ἀνέφερε αὐτολεξεί: «Σχετικά μέ τά ἀνακύψαντα διοικητικά θέματα, στήν Ἱερά Πατριαρχική καί Σταυροπηγιακή Μονή Ἀγίας Τριάδας Τζαγκαρόλων, ἡ Ἱερά Σύνοδος ἀνακοινώνει ὅτι, μέ ὁμόφωνη Ἀπόφασή Της, προέβη, σύμφωνα μέ τό ἄρθρο 89, παρ. 2 τοῦ Ν. 4149/1961 «Περί Καταστατικοῦ Νόμου τῆς ἐν Κρήτῃ Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας», (Φ.Ε.Κ. 41/Α’/16-03-1961), σέ ὅλες τίς νόμιμες ἐνέργειες, ἔναντι τῶν ἁρμοδίων Ἀρχῶν».

Συγκεκριμένα, στίς 9 Νοεμβρίου 2023, μέ τό ὑπ᾽ ἀριθμ. πρωτ. 977/9-11-2023 ἔγγραφό Της, εἶχε ἀπευθυνθεῖ στόν ἀξιότιμο κ. Εἰσαγγελέα Πρωτοδικῶν Χανίων καί εἶχε ὑποβάλει πλήρη φάκελο, μέ ὅλα τά στοιχεῖα ἐκεῖνα, γιά τίς ἐκ τοῦ Νόμου προβλεπόμενες ἐνέργειες τῶν ἁρμοδίων.

Ἡ Ἐκκλησία Κρήτης ἔχει ἐμπιστοσύνη στή Δικαιοσύνη ὅτι θά πράξει ἀμερόληπτα τό ἔργο της καί ἀναμένει τίς ἀποφάσεις της, γιά νά προβεῖ ἁρμοδίως εἰς τά κατ᾽ Αὐτήν περαιτέρω.

Ἡ Ἱερά Σύνοδος δηλώνει ἀπερίφραστα ὅτι δέν ὑποκύπτει σέ κανενός εἴδους συμβιβασμό, καί σέ καμία πίεση ἤ μεθόδευση σέ ὅ,τι ἀφορᾶ στή διαφύλαξη τῆς ἐναπομείνασας ἀπό αἰώνων Μοναστηριακῆς περιουσίας, σύμφωνα μέ τούς κείμενους Νόμους.

† Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Σ

ΕΛΕΩι ΘΕΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ

ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ

ΠΑΝΤΙ Τῼ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΧΑΡΙΝ, ΕΙΡΗΝΗΝ ΚΑΙ ΕΛΕΟΣ

ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ ΠΑΣΗΣ ΤΗΣ ΚΤΙΣΕΩΣ

ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

* * *

Τιμιώτατοι ἀδελφοί Ἱεράρχαι καί τέκνα ἐν Κυρίῳ εὐλογημένα,

Εὐδοκοῦντος τοῦ πανδώρου Θεοῦ, εἰσερχόμεθα σήμερον εἰς τό νέον ἐκκλησιαστικόν ἔτος, δοξολογοῦντες τό ὑπερουράνιον ὄνομα Αὐτοῦ διά τήν ἀδιάσπαστον δαψιλῆ καρποφορίαν τῶν πρωτοβουλιῶν τῆς Ἁγίας Αὐτοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας εἰς τόν χῶρον τῆς προστασίας τῆς κτίσεως. Τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον ὄχι μόνον ἐπεσήμανεν ἐγκαίρως τήν σοβαρότητα τῶν περιβαλλοντικῶν προβλημάτων, ἀλλά ἔστρεψε τήν προσοχήν εἰς τά αἴτιά των, εἰς τάς ἐσωτερικάς, πνευματικάς καί ἠθικάς καταβολάς των, καί προέτεινε λύσεις ἐπί τῇ βάσει τοῦ Ὀρθοδόξου εὐχαριστιακοῦ καί ἀσκητικοῦ ἤθους.

Ἡ Ὀρθοδοξία ὡς πίστις, θεία λατρεία καί ἐγκόσμιος μαρτυρία εἶναι ἡ οἰκοφιλική μορφή τοῦ Χριστιανισμοῦ. Ἐν τῇ ἐννοίᾳ ταύτῃ, ἡ ἀνακήρυξις τῆς ἑορτῆς τῆς Ἰνδίκτου εἰς Ἡμέραν προσευχῆς ὑπέρ τῆς προστασίας τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος δέν ὑπῆρξεν ἁπλῶς ἀντίδρασις εἰς τήν σύγχρονον οἰκολογικήν κρίσιν, ἀλλά συνέπεια καί προέκτασις τῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας ὡς «ἐφηρμοσμένης οἰκολογίας». Ἐξ ἀρχῆς διεκηρύξαμεν καί τό ἀδιαίρετον τοῦ σεβασμοῦ τῆς δημιουργίας καί τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου καί ἀνεδείξαμεν τήν κοινήν ρίζαν καί τήν ἀλληλουχίαν περιβαλλοντικῶν καί κοινωνικῶν προβλημάτων. Ἡ ἀπομάκρυνσις ἀπό τόν Θεόν γεννᾷ τήν κτητικήν καί ἐκμεταλλευτικήν στάσιν καί συμπεριφοράν ἔναντι τῆς κτίσεως καί τοῦ συνανθρώπου, ἐνῷ ἡ ἐν Χριστῷ καί κατά Χριστόν ζωή εἶναι πηγή περιβαλλοντικῆς εὐαισθησίας καί φιλανθρώπου δράσεως. Συμφώνως πρός τόν Κυριακόν λόγον, «πᾶν δένδρον ἀγαθόν καρπούς καλούς ποιεῖ, τό δέ σαπρόν δένδρον καρπούς πονηρούς ποιεῖ. Οὐ δύναται δένδρον ἀγαθόν καρπούς πονηρούς ποιεῖν, οὐδέ δένδρον σαπρόν καρπούς καλούς ποιεῖν» (Ματθ. ζ’, 17 – 18).

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

ΙΕΡΑ ΕΠΑΡΧΙΑΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΡΗΤΗΣ

Ἡ Ἱερά Ἐπαρχιακή Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας Κρήτης συνῆλθε σήμερα, 2 Ἰουλίου 2025, σέ Συνοδική Σύσκεψη στήν ἕδρα Της, στό Ἡράκλειο.

Ἡ Ἱερά Σύνοδος, ἐξ ἀφορμῆς τῆς κυβερνητικῆς παρέμβασης, μέ τήν ψήφιση ἑρμηνευτικῆς διάταξης ἐπί συγκεκριμένου ἄρθρου τοῦ Ν. 4149/1961 «Περί Καταστατικοῦ Νόμου τῆς ἐν Κρήτῃ Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας», ἐν ἀγνοίᾳ τῆς Ἐκκλησίας Κρήτης, ἀποφάσισε τήν ἀποστολή ἐγγράφου πρός τόν Ἐξοχώτατο Πρωθυπουργό, τούς Ἀρχηγούς τῶν Κομμάτων καί τούς Βουλευτές τῆς Κρήτης, γιά νά ἐνημερωθοῦν σχετικά μέ τίς θέσεις τῆς Ἐκκλησίας Κρήτης, μέ τήν ἐλπίδα τῆς ἄρσης τῆς ἀδικίας σέ βάρος τῆς Ἐκκλησίας μας.

Ἡ Ἐκκλησία Κρήτης ἀνησυχεῖ ἐντονότατα γιά τούς συνεχιζόμενους πολέμους, εἶναι συντετριμμένη γιά τίς χιλιάδες τῶν ἀθώων θυμάτων ἀπό τίς πολεμικές συγκρούσεις στήν Οὐκρανία καί τή Μέση Ἀνατολή, δέεται δέ γιά τήν ἐπικράτηση τῆς εἰρήνης καί τῆς καταλλαγῆς.

Ἡ Ἱερά Σύνοδος ἐκφράζει τή μεγάλη ἀγωνία Της γιά τή διαφύλαξη τῶν ἀπό τόν 5ο μ. Χ. αἰῶνα δικαίων τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης τοῦ Θεοβαδίστου Ὄρους Σινᾶ, ἡ ὁποία ἔχει στήν Κρήτη ἱστορικά μοναστηριακά Μετόχια, καθώς καί γιά τήν προστασία τῶν προσκυνημάτων τῆς πίστης μας στόν εὐρύτερο χῶρο τῆς Μέσης Ἀνατολῆς καί προσεύχεται γιά τούς ἄγρυπνους φύλακες τῶν ἱερῶν καί ὁσίων τοῦ Ὀρθόδοξου Γένους μας. Καταδικάζει δέ κάθε πράξη βίας, φανατισμοῦ καί ἐπιθετικότητας κατά τῶν Χριστιανῶν καί ἁγίων σκηνωμάτων, τά ὁποῖα σεβάστηκαν ἀκόμα καί ἀλλόθρησκοι στό διάβα τῶν αἰώνων.

Πρός

Τον Ιερό Κλήρο, τις Μοναστικές Αδελφότητες

και τὸν εὐσεβῇ λαό τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Κρήτης

Αγαπητά μου μέλη τοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας μας,

«Τῇ Ἁγίᾳ καὶ Μεγάλη Κυριακῇ τοῦ Πάσχα αὐτήν την ζωηφόρον Ανάστασιν ἑορτάζομεν τοῦ Κυρίου καὶ θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ». Λίγο πρίν, «τῷ Ἁγίῳ και Μεγάλῳ βαββάτω», ή «Ζωή ἐν τάφῳ κατετέθης, καί «ἀγγέλων στρατιαί ἐξεπλάττοντο, συγκατάβασιν δοξάζουσαι» την Εκείνου, «λλλά (ὁ Χριστός) τριήμερος ἀνέστη» καὶ τὸ ἀποτέλεσμα τοῦ γεγονότος αὐτοῦ εἶναι ὅτι «ἐγερθείς ἐκ νεκρῶν, ἀπαρχή τῶν κεκοιμημένων ἐγένετο». Ὁ Ἀρχηγός τῆς Ζωῆς δεν ήταν δυνατόν να κρατηθεῖ ἀπό τὸ θάνατο. Με το θάνατό του νίκησε το θάνατό μας καὶ ἡ Ἀνάστασή του έφερε τὴν ἀνάσταση τοῦ ἀνθρώπου, ὅλων ἐμᾶς,

Γι' αὐτὸ καὶ ἡ ἡμέρα αὐτὴ εἶναι ἡμέρα χαρᾶς καὶ πνευματικῆς εὐφροσύνης. Ἂν μποροῦμε μὲ καθαρές τις αἰσθήσεις νὰ δοῦμε τόν Αναστάντα να λέγει σ στον καθένα μας προσωπικά το «χαῖρε» καὶ στην Εκκλησιαστική μας κοινότητα το «χαίρετες, τότε κατανοούμε πῶς μποροῦμε να σταθούμε μπροστὰ στὸ Φῶς τῆς Ἀνάστασης, να αἰσθανθοῦμε τὴν ἐλπίδα της, να λύσομε κάθε δεσμό με την αἁμαρτία καὶ νὰ πληρωθεῖ ἡ ὑπαρξή μας ἀπὸ τὰ χαρὰ τῆς Ἀναστάσεως.

«Αναστάσεως, ἡμέρα, καὶ λαμπρυνθώμεν» με το πασχαλινό φῶς τῆς ἀγάπης καὶ «ἀλλήλους περιπτυξώμεθα ...καὶ τοῖς μισοῦσιν ἡμᾶς συγχωρήσωμεν πάντα τῇ Ἀναστάσει», όπως λέγει ὁ ὕμνος που ἐπαναλαμβάνει τα λόγια τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου, ὁ ὁποῖος τονίζει: «τοῖς μισοῦσιν ἡμᾶς, καὶ μὴ ὅτι τοῖς δι' ἀγάπην πεποιηκόσιν, ἢ πεπονθόσι· (ἐκείνους ποὺ μᾶς μισοῦν, ὄχι μόνο ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἀπό ἀγάπη μας εὐεργετήσει ἤ ἔχουν εὐεργετηθεῖ ἀπό  ἐμᾶς). (PG 35,397).

Χωρίς, τὴν Ἀνάσταση δεν ξοῦμε ἀκόμη καὶ ἡ ἀγάπη μας είναι ελλιπής, ἴσως καὶ μὲ εἰλικρινής, ἀφοῦ συχνά μετατρέπεται σε ὠφελιμιστική διαδικασία. Η δύναμη τῆς Ἀιαστάσεως νικά κάθε μορλή μίσους, καὶ ἐμπάθειας, χαρίζοντάς μας τὴν ἐν Χριστῷ ἐλευθερία. Και ἡ ὑπαρξή μας ὡς μαθητῶν τοῦ Χριστοῦ νοηματοδοτείται μόνο μέσα ἀπὸ αὐτὴν τὴν προϋπόθεση ποὺ μᾶς άδικοι ὡς «ἐντολήν καινήν», λών καινήν», ελπό αὐτό θὰ σᾶς γνωρίζουν ὅτι εἶστε μαθητές μου», ἐὰν κἀγάπην ἔχατε ἐν ἀλλήλοις».